... نامه مامان به پسر عاشقش ...

سلام پسر گلم !

امروز ١٠/٠٢/١٣٩٢ ، سلامی دوباره کردیم به یه قرار، که پنج سال پیش با بابایی بستیم!

و در این میون اون چیزی که باعث محکتر شدن این عهد قدیمی میشه حضور پر رنگت ، تو دومین سال حضورت در کنارمونِ و من چقدر خوشحالم که این روز رو در کنار تو به جشن میشینیم

چون با حضور زیبات ، رنگ و بوی تازه ای وارد زندگیمون شد، که فقط و فقط باعثش حضور پاک  توست

و تو یه یمن قدمهای سر سبزت ، تازگی رو به خونمون آوردی

و  مثل بارون بهاری ای شدی که به زمین دل من و بابایی باریدی و ما رو دوباره شاداب و با طراوت کردی

و طراوت الآنمون رو مدیون نبستن چترمون، موقع باریدنت هستیم ...

پسر گلم میدونم  آینده ای نه چندان دور  به زودی فرا میرسه و یه روزی میشه که تو میای و خبر عاشق شدنت رو به من میدی و با هیجان آمیخته با شرم ، با صورتی گل انداخته از حیا، از عشقی حرف میزنی که تو وجودت شعله کشیده

و من چقدر خوشبختم در اون لحظه ، لحظه ای که هنوز هستم و اولین نفریم که این خبر خوش رو میشنوم

اما پسرم بدون که هر غلیانی از احساس عشق نیست و تو زمانی عاشقی که عاقل باشی

عاقل باشی به عشقی که انتخاب شدست برات نه اینکه تو عاشقش شده باشی

پسرم ، درون هر زنی چه مقاوم و سخت ، چه سست و شکننده احساس نیازیه که  به مرد زندگیش داره

احساسی به شکنندگی یک بغض از سر ناتوانی و یا احساسی از خشم و ناراحتی زود گذر

و اون احساس زمانی ارضا میشه که مردش مثل کوه پشتش باشه و مثل سد ازش دفاع کنه و اراده ای آهنین داشته باشه و زود نشکنه

هیچ وقت احساس آرامشی رو که یک زن (همسرت) از سر بی پناهی به سمتت میاد و با رها شدن تو اغوش پر مهرت ، تو براش میشی تنها پناهگاه امنش  رو دست کم نگیر و این حس رو بیوقفه تقدیم عشقت کن

و بدون که اگه اون طور عاقلانه راهت رو پیدا کنی و این طور عاشقانه زندگی کنی ، بهشتی بودنت تو همین دنیا تضمین شدست

امیدوارم عاقل باشی و عاشق تا در زمان پیریم با دیدن زندگیت افسوس جوانیم رو نخورم پسر عزیزم!!!!!!!!!!!!!!